تاسی به حضرت امام حسين عليه السلام در تربيت فرزند

انجـام دادن وظيفـه مهم تـربـيت صحـيح فرزندان، حـسـاس و ظريف بوده و بـدون تـكيه بر ديدگاه هاى صاحبنظران آگاه و مطمئن ممكن نيست. ائمه معصوم عليهم السلام در همه ابعاد هدايتى و تـربـيتـى، الگوهايى كامل و مطمئن بـه شمار مي آيند و تـكيه بـر ديدگاه ها و رفتـارهاى تربيتى آنان در مسير تحقق وظيفه خطير تربيت فرزندان، بهترين ره توشه است.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

          در میان امامن معصوم علیهم السلام ، حضرت امام حسين از موقعيت ويژه ای برخوردار ست ، و این موقعیت به سیره و ویژگی تربیت آن حضرت ، برجستگی خاصی بخشیده است .

 

اظهار محبت به فرزندان امرى درونى اسـت كه خـداوند آن را در دل والدين بـه وديعت نهاده است. اما آنچه در اين ميان مهم مى نمايد و آثار تربيتى در پى دارد ابـراز آن است. اين امرى اختيارى است و والدين و مربـيان مى توانند در پـرتو آن زمينه تربـيت صحيح را فراهم آورند. چه بـسيارند والدينى كه نسبت به فرزندان خود محبـت فراوان دارند اما آن را ابراز نمى كنند در حالى كه محبـت وقتى سازنده و تـأثير گذار خواهد بـود كه فرد مورد محبـت از آن آگاهى يابـد.

 

امام حسين عليه السلام بـه عنوان الگوى تـربـيتـى مطمئن و كامل، محبـت بـه فرزندان را از نيازهاى ضرورى آنان دانسته، در قالب هاى گوناگون بـه ابـراز آن مى پـرداخـت. گاه بـا در آغوش گرفتـن و بـه سـينه چسبانيدن خردسالان، زمانى بـا بـوسيدن آنان و گاه بـا بـه زبـان آوردن كلمات شيرين و محبت آميز. عبيدالله بن عتبه چنين مى گويد: «نزد حـسـين بـن على(ع) بـودم كه على بـن حـسـين(ع) وارد شـد. حضرت ابا عبد الله ،امام سجـاد عليه السلام را صدا زد، در آغوش گرفت و بـه سينه چسبـانيد، ميان دو چشمش را بـوسيد و سپس فرمود : " پدرم بـه فدايت باد ، چقدر خوشبو و زيبايى! "

 

در فرهنگ اسلامى ـ كه تربيت دينى و اخلاقى فرزندان در كانون تـوجه است ، بـر تـشويق فرزندان هنگام بروز رفتارهاى دينى و بـرجسته كردن صفات اخلاقى و معنوى آنان بـسيار تـآكيد شده است.

 

امام سجاد عليه السلام فرمود : من بـه بيمارى شديدى مبتلا شدم. پدرم بر بالينم آمد و فرمود: " چـه خـواستـه اى دارى؟ " عرض كردم : " دوست دارم از كسانى بـاشم كه درباره آنچه خداوند بـرايم تدبـير كرده ، نپرسم " . پدرم در مقابـل اين جمله به من آفرين گفت و فرمود :

" تو مانند ابراهيم خليلى؛ به هنگام گرفتارى جبرئيل نزدش آمد و پرسيد: از ما كمك مى خواهى؟ او در جواب فرمود: (دربـاره آنچه پـيش آمده) از خداوند سؤال نمى كنم. خداوند مرا كافى است و او بهترين وكيل است. " در اين حديث ملاحظه مى شود كه امام حسـين عليه السلام در مقابـل پـاسـخ عارفانه و دلنشين فرزندش ـ كه بـراساس ظاهر حديث، سن و سال چندانى هم نداشت.ـ جمله " احسنت " را بـه كار بـرد و او را بـه « ابـراهيم خـليل » تـشـبـيه كرد.

 

                  با کمی تغيير از سايت تبيان برداشته شده است

 

 

/ 2 نظر / 7 بازدید
salma

سلام . چقدر قشنگ بود . سلما

مهدی

ز متن و ادبيات بسيار زيبايی استفاده کرده ايد. از مطالب شما بسيار استفاده کردم . انشاژءالله که موفق باشيد. التماس دعا